تاكسونومي پلاتي پوس
Animalia kingdom:
Phylum: Chordata
Subphylum: Vertebrata
Mammalia: Class
egg-laying Prototheria mammals: Subclass
Order: Monotremata
Family: Ornithorhynchidae
Ornithorhynchus : Genus
Species: Ornithorhynchus anatinus
مونوترم ها (خصوصيات ظاهري)
مونوترم ها احتمالاً در گذشته در دوران مزوزوئیک از شاخه دیگری از پستانداران مشتق شده اند. آن ها معمولاً در زیر رده دیگری جدا از دیگر پستانداران به نام پروتوتریا (Prototheria) طبقه بندی می شوند. آن ها بسیاری از صفات اجداد خزنده خود را حفظ کرده اند (برای مثال یک کمربند سینه ای پیچیده ، تخم گذاری به جای حمل نوزادان در بدن و . . . ) جمجمه مونوترم در ظاهر تقریباً شبیه به پرندگان است با پوزه ای کشیده و ظاهر خارجی صاف. مونوترم های مدرن در سن بلوغ دندان ندارند؛ شکاف ها یا بندگاه ها (Suture) به سختی دیده می شوند؛ پوزه کشیده، منقار مانند و توسط یک نیام چرم مانند پوشیده شده است، استخوان اشکی وجود ندارد. البته مونوترم ها، چندین خصوصیت مهم پستانداران را نیز حفظ کرده اند مثل داشتن خز، قلب 4 حفره ای، یک استخوان دندانی منفرد، سه استخوان گوش میانی و قابلیت شیر دادن.
در جمجمه استخوان گونه ای، تحلیل پیدا کرده یا به کلی حذف شده است، استخوان آرواره پایین استخوانی باریک وقلمی است، زاویه فک پایین برخلاف کیسه داران از وسط انحنا ندارد، حلزون شنوایی وجود دارد و بیشتر دیواره جمجمه توسط استخوان گیجگاهی ساخته شده است. در سطوح پایین تر از جمجمه، اسکلت مونوترم ها همچنان بین دیگر پستانداران بی نظیر است. یک ترکیب جالب از صفات ابتدایی به ارث رسیده از تراپسیدها است که در هیچ پستاندار دیگری دیده نمی شود و تغییرات احتمالاً مربوط به عادت های لانه سازی مونرترم های مدرن است.
کمربندهای شانه ای آن ها پیچیده است و شامل اجزای استانداردی پستانداران مدرن می باشد اما همچنین دارای عناصر جدایی شامل coracoid ، epicoracoid و interclavicle نیز می باشد.
کتف ساده و فاقد حفره supraspinous می باشد. کمربند شانه ای خیلی محکم تر از دیگر پستانداران به اسکلت متصل شده است. استخوان ران و استخوان بازو در هنگام راه رفتن جانور به سختی موازی نگه داشته می شوند که بیشتر شبیه به خزندگان مدرن است تا دیگر پستانداران. دنده ها روی مهره های گردن و سینه قرار دارند در حالی که در دیگر پستانداران مدرن، دنده ها محصور به ناحیه قفسه سینه ای است. یکی دیگر از ویژگی های جالب اسکلتی مونوترم ها وجود استخوان های بزرگ روشرمگاهی در ناحیه لگن است. به نظر می رسد وجود استخوان های روشرمگاهی به داشتن کیسه مربوط باشد، اما این استخوان ها هم در جنس نر و هم در جنس ماده دیده می شوند.
این استخوان ها همچنین در تمام گونه های کیسه داران نیز دیده می شوند. امروزه به نظر می رسد استخوان های روشرمگاهی تحلیل رفته قسمتی از اسکلت تراپسیدها هستند که به اعضای آن گروه برای تحمل وزن نیمه تنه عقبی کمک می کند.
مونوترم ها اندوترمیک اند اما معمولاً میزان متابولیسم پایین دارند و دمای بدنی پایین تری نسبت به دیگر پستانداران دارند.
تخم های مونوترم ها کوچک در حدود mm13 تا mm 15 بوده و توسط یک پوسته چرمی مانند پوشیده می شوند. تعداد تخم ها نیز بین 1 تا 3 بوده و در کیسه مادر جای می گیرند. تخم ها معمولاً زرده بزرگی دارند که در یک سمت تخم متمرکز شده است و بسیار شبیه به زرده تخم یک پرنده است. در پلاتی پوس تنها تخم دان چپ کاربردی است اما هر دو تخمدان در اکیدنه تولید تخم می کنند. همانند تخم پرندگان ، تخم های مونوترم ها خارج از بدن مادر نگهداری و تفریخ می شوند. باز شدن تخم ها 12 روز طول می کشد. نوزادان نیز با استفاده از یک دندان شیری از تخم خارج میشوند.
در اکیدنه نوزادان در یک کیسه حفاظت می شوند اما در پلاتی پوس اینگونه نیست. نوزادان از شیر حاصل از غدد شیری تغذیه می کنند؛ شیراز طریق پوست به داخل کیسه ترشح می شود تا نوزادان از آن استفاده کنند. از شیرگرفته شدن بین 16 تا 20 هفته پس از تولد صورت می گیرد. همه مونوترم های نر مهمیزهایی بر روی مچ ها دارند که به نظر می رسد در جنگیدن و دفاع کردن استفاده می شود. در خانواده Ornithorhynchidae نزدیک مهمیزها غده هایی وجود دارند که سم ترشح می کند.
مونوترم ها محدود به گینه نو واسترالیا هستند، شواهد فسیلی کمی از آن ها در دسترس است. اولین فسیل های آن ها مربوط به اوایل کرتاسه است. یک فسیل از آرژانتین نشان می دهد مونوترم ها در گذشته پراکندگی زیادتری داشتند.
تكامل مونوترم ها
آیا پستانداران تخمگذار خیلی آهسته تر از دیگر پستانداران تکامل یافته اند؟
مدارک جدید از استخوانهای آرواره کشف شده در استرالیا که 100 میلیون سال قدمت دارند، حاکی است که پستانداران تخم گذاری مانند پلاتی پوس ( (platypus نسبت به سایر پستانداران تکامل آهسته تری داشته اند. پستانداران تخم گذار یا مونوترمها (monotremes) معمولا به دو گروه تقسیم می شوند:
1) پلاتی پوسهای منقار اردکی پهن پا.
2)اکیدنه های چاق وچله خاردار مورچه خوار.
هردو گروه فوق بومی استرالیا هستند. فسیلهای کشف شده این دو گروه بسیار نا چیز است، بنابر این محققان مصمم هستند تا شجره نامه مونوترم ها را بر مبنای داده ها و اطلاعات مولکولی ترسیم کنند. آنها با محاسبه تفاوتهای موجود در توالی ژنها و پروتینهای پلاتی پوسها و اکیدنه ها، می توانند تخمین بزنند که این دو گروه در چه زمانی از هم جدا شده اند. بسته به ژن یا پروتئین مورد تحقیق، نتایج مختلفی به دست می آید و بنابراین تخمین زمان جدایی آنها، از17 تا 80 میلیون سال قبل متغییرمی باشد.
اما بعضی از محققان مردد هستند که آیا جانور قدیمی به نام Teinolophosکه بیش از 100 میلیون سال قبل در استرالیا زندگی می کرده، پلاتی پوس اولیه است؟ اگر این چنین باشد زمان جدایی این دو گروه به خیلی پیشتر برمی گردد.
از آزمایشات و تحقیقات انجام شده بر روی اسکلت های Teinolophos معلوم نمی شود که آیا این جانور پلاتی پوس یا نیا ی معمولی مونوترمها است؟ ازآن رو Timothy Rowe و همکارانش از دانشگاه تگزاس، برای تشخیص این جانوران، سه جمجمه را توسط اشعه ایکس با قدرت تفکیکی بالا،پرتونگاری کردند.
پوزه های عکسبرداری شده بااشعه ایکس
تصاویری که شکل و اندازه کانال بزرگی که ازمیان آرواره جانور خارج شده است، را نشان می دهد، دلالت بر پلاتی پوس بودن این جانور، نه اکیدنه بودن آن می کند. در جانوران پیشرفته این کانال، منقار حساس پلاتی پوس را که دارای اعصاب ورگهای خونی می باشد را پشتیبانی می کند. آزمایشات انجام شده بر روی دندانهای این جانوران نشان می دهد که این گونه دندان در پلاتی پوس وجود دارد نه دراکیدنه. از طرفی آزمایشات و تحقیقات دیگر نشان می دهد که جدایی بین این دو گروه بیش از 100 میلیون سال قبل و پیش از اینکه این صفات ایجاد شود، اتفاق افتاده است.
چگونه می توان این دو نتیجه را تطبیق داد؟ محاسبه زمان جدایی پلاتی پوس- اکیدنه بر اساس تغییرات مشاهده شده در دیگر پستانداران محاسبه می شود. اما اگر مونوترمها تکامل آهسته تری نسبت به سایرپستانداران داشته باشند، همانگونه که Rowe پیشنهاد می کند، محققان می توانند زمان جهش ها را تخمین بزنند. Rowe می گوید "به نظر می رسد که مونوترمها تاریخچه تکاملی واقعا آهسته ای داشته اند."
حرکات آهسته
با این وجود آنچه که نقض کننده تکامل مونوترمها می باشد، معلوم نیست. Rowe می گوید که مونوترمها دارای متابولیسمی کند و دوره تولید مثلی طولانی هستند. هر دوی این ویژگی ها از نقطه نظر تئوری، نرخ تغییرات تکاملی آنها را کاهش می دهد. و اگر آنها با پردازه اکولوژیکی خود خیلی خوب سازگاری یافته باشند، انتظار می رود که فشار انتخابی برای تغییر کاهش یابد.
Rowe معتقد است که شاید این جانوران نیازی به رشد و نمو نداشته اند، زیرا استعداد و توانایی شکارگری آنها خیلی خوب سازش پیدا کرده است: بعنوان مثال منقار سوراخ دار پلاتی پوس با پایانه های عصبی خیلی حساس، برای شناخت سیگنالهای الکتریکی که توسط طعمه منتشر می شود، سازش یافته است.
David Wake، زیست شناس تکاملی، از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، می گوید این یافته ها خیلی مهم و قابل توجه هستند. اما او راه حل متفاوتی برای این مسئله پیچیده استخوان آرواره ارائه می دهد. او می گوید"من قانع نمی شوم که این جانور یک پلاتی پوس باشد. اما از آنجا که ما در باره سایر مونوترمها که زمانی وجود داشته اند آگاهی کامل نداریم، این یافته ها را به پلاتی پوس ربط می دهیم. بعنوان مثال امکان دارد که این کانال دوبار تکامل یافته باشد، یک بار قبل اززمان جدایی این دو گروه و تکامل دوباره آن بعد از این زمان جدایی، اگر این چنین باشد، آرواره های گونه های استرالیایی باز هم ممکن است زمان جدایی بین پلاتی پوس ها و اکیدنه ها را پیش بینی کند.
خصوصيات ظاهري و بيولوژي پلاتی پوس
است.پلاتيپوس (ornithorhynchus anatinus) با نام علمي پلاتي پوس
پستانداران تخمگذار است. این گروه از جانوران دارای برخی از صفات مشترک خزندگان و
پستاندارانند. پلاتیپوس دارای دمی شبیه به دم بیدستر، منقاری شبیه به منقار اردک و
پاهایی پردهدار است. مثل خزندگان تخمگذار است؛ اما مثل پستانداران به نوزادان خود
شیر میدهد.(شكل 1 عكس يك پلاتي پوس)
شكل1
پلاتیپوسها از خرچنگ دراز، میگو، کرم، قورباغه و ماهیهای کوچک تغذیه میکنند. یک
پلاتیپوس باید هر روز به اندازه وزن خود غذا بخورد پلاتی پوس ماده برای تخم
گذاشتن، لانهای در انتهای دالان زیرزمینی خود درست میکند. او یک تا سه تخم
میگذارد و سپس دهانه دالان را برای جلوگیری از ورود شکارچیان میبندد.
پلاتی پوس در استرالیا و تاسمانی زندگی میکند و مثل سمور آبی، در دالانهای
زیرزمینی زندگی و در آب شکار میکند.
پلاتی پوس، پوستی خزدار شبیه به سمور آبی دارد؛ حتی دم پهن آن نیز از پوست خزدار
پوشیده شده است.
پلاتیپوس دارای دمی شبیه به دم بیدستر، منقاری شبیه به منقار اردک و پاهایی
پردهدار است.
هنگام شنا کردن از دستهای پارو مانندش برای حرکت و از پاها و دمش بیشتر برای حفظ
تعادل استفاده می کند.
پلاتیپوس از منقار حساس و لاستیک مانند خود برای جستوجوی غذا در گلهای کف
رودخانهها و دریاچههای محل زندگی خود استفاده میکند. پلاتیپوسها از خرچنگ
دراز، میگو، کرم، قورباغه و ماهیهای کوچک تغذیه میکنند. یک پلاتی پوس باید هر روز
به اندازه وزن خود غذا بخورد.
محدوده جغرافیایی : محدوده جغرافیایی Ornithorhynchus anatinus محدود به مناطق
استرالیای شرقی و تاسمانی است.
زیستگاه : از ارتفاع 1000 متری تا عمق 5 متری
پلاتی پوس های منقار اردکی در رودخانه ها، مرداب ها، جویبارها زندگی می کنند. آنها
مناطقی با سواحل شیب دار که شامل ریشه گیاهان، گیاهان معلق و نیزارها ست را ترجیح
می دهند. رودخانه ها وجویبارها معمولاً کمتر از 5 متر عمق دارند. شواهدی مبنی بر
زندگی کردن آنها در زیستگاه های آبی با ارتفاع بیش از 1000 متر در دست است.
توصیف ظاهر:
وزن : بین 8/0 تا 5/2 کیلوگرم؛ بامیانگین1/52
،با ميانگين465 mm 390 تا mm 600 طول:بين
پلاتی پوس منقار اردکی یکی از سه گونه مونوترم هاست. این گونه ها به خاطر تخم گذاری
از دیگر پستانداران متمایزند. آن ها یک مجرا دارند که از طریق آن تخم گذاری می کنند
و همچنین مواد زاید مایع و جامد را از طریق آن دفع می کنند. پلاتی پوس ها باریک و
کشیده اند، رنگ خز آنها از قهوه ای تا قهوه ای تیره در سطح پشتی و قهوه ای تا نقره
ای در سطح شکمی تغییر می کند. منقارهای شبیه به اردک و دم های مسطح و گسترده ای
مانند سگ های آبی دارند.
سوراخ ها ها بینی روی سطح منقار جای گرفته و چشم ها و گوش های آن ها در دو طرف سر
قرار دارد. دست ها و پاهای کوتاه دارند، کف پاهای عریان دارند. هر پا از 5 انگشت
تشکیل شده که شامل یک ناخن پهن برای پاهای جلویی و پنجه های نوک تیز برای پاهای
عقبی است.
نرها ازماده ها بزرگترند و دو غده سمی دارند که به مهمیزهای پاهای عقبی متصل است (شكل2)
ماده ها غده های شیری دارند اما پستان ندارند. نوزادان دندان شیری دارند در حالی که
بزرگترها صفحه های کوبنده دارند. جوانترها کوچکتر از بزرگتر ها هستند. بعد از
زمستان میزان چربی بدن در آن ها کاهش می یابد.
شكل 2
تولید مثل یک بار در سال در اواخر زمستان یا پاییز، 1 تا 3 نوزاد، 17 روز دوره
بارداری، 3 تا 4 ماه زمان از شیر گرفتن، زمان بلوغ جنسی 2 سال (برای ماده) و 5/1
سال برای نرها.
پلاتی پوس نر رفتارهای جفت گیری را از خود نشان می دهد اما جفت گیری بستگی به میل
ماده دارد. جفت گیری فصلی است و با میزان جمعیت تفاوت می کند. نر و ماده پلاتی پوس
یکدیگر را در هنگام شنا کردن لمس می کنند. نر دم ماده را با منقار خود می گیرد و
اگر ماده میلی به جفت گیری نداشته باشد، سعی می کند با شنا کردن از دست نر فرار
کند. اگر به جفت گیری رغبت داشته باشد، در کنار نر می ایستد و به نر اجازه می دهد
تا دوباره دم او را بگیرد.
درصد بیشتری از زخم های پوستی در نرها نسبت به ماده ها وجود دارد که می تواند نشان
دهنده جنگ بین نرها در طی فصل جفت گیری باشد.
ماده های جوان تا 4 سالگی تولید مثل نمی کنند. پلاتی پوس های ماده لانه هایی می
سازند که در آن از نوزادان محافظت و پرستاری می کنند. در طول دوره هایی که تا باز
شدن تخم ها می انجامد، ماده با فشار دادن تخم ها به شکمش توسط دم به باز شدن آن ها
کمک می کند(شكل3). این دوره 6 تا 10 روز طول می کشد. پلاتی پوس منقار اردکی معمولاً 2 تا
3 تخم می گذارد. نوزاد پلاتی پوس در حالی كه دندان در دهان دارد به دنیا می آید و
از شیر مادر تغذیه می كند.به زودی دندانهای نوزاد میریزد و به جای آن از تكه های
سفت و شاخی كناره های منقار خود استفاده می كند.
شكل3
طول عمر:
بیشترین طول عمر در طبیعت 12 سال
میانگین طول عمر در اسارت 6/22 سال
رفتار:
پلاتی پوس ها معمولاً منزوی و گوشه گیرند به خصوص نرها. اگر مناطق نرها با یکدیگر
هم پوشانی داشته باشد، آن ها زمان گشت زنی خود را تغییر می دهند تا با هم برخورد
نکنند.
محدوده خانه:
محدوده خانه بین 37/0 تا km 7 تغییر می کند. پلاتی پوس هایی که در جویبارها زندگی
می کنند محدوده بزرگتری نسبت به پلاتی پوس هایی که در برکه یا آبگیر زندگی می کنند،
دارند.
برقراری ارتباط:
پلاتی پوس ها صداهایی تولید می کنند اما نقش این صداها ناشناخته است.
عادات غذایی:
پلاتی پوس منقار اردکی در جویبارها و دریاچه ها از بی مهرگان آبزی استفاده می کند.
آن ها همچنین میگو، تخم های ماهی و ماهی کوچک می خورند. پلاتی پوس شبها به شكار كرم
خاكی، حشرات آبی و خرچنگ آب شیرین می پردازد ودر روز بیشتر در لانه خود كه در زیر
گل ولای پنهان است بسر می برد.
صیادی:
شکارچیان این جانور، انسان ها، روباه ها و سگ ها همچنین مارها، پرندگان شکارچی و
مارماهیان بزرگ است.
نقش در اکوسیستم:
اطلاعات کمی در این باره وجود دارد. اگر چه با شکار بی مهرگان دریازی، نقش مهمی در
زنجیره غذایی نهرها و جویبارها بازی می کنند.
اهمیت اقتصادی برای انسان : ماهی قزل آلا شکار می کند که یک منبع غذایی انسانی است.
در جهان تنها پستاندار زهردار پلاتی پوس است.غده های زهری اش نزدیك رانهایش قرار
دارد و زهر را از طریق مجرایی به سیخكهای پای عقب حیوان می فرستد.آن ها می توانند
در صورت تحریک شدن با زهر خود به انسان صدمه بزنند. پلاتی پوس ها توسط تجار پوست
شکار می شدند و از پوست آن ها کلاه، کفش می ساختند. اما در سال 1912 شکار پلاتی پوس
ممنوع شده است.
از راسته ي مونوترم ها يك خانواده ي ديگري بنام اكيدنه وجود دارد كه احتمال مي رود با پلاتي پوسها همولوگ باشند به همين دليل مختصرا به شرح آنها نيز مي پردازيم.
رده بندي اكيدنه ها
kingdom: Animali
Phylum: Chordata
Subphylum: Vertebrata
Class: Mammalia
egg-laying mammals Prototheria Subclass:
Order: Monotremata
Family: Tachyglossidae
Genus Tachyglossus ،short-beaked echidna
Genus Zaglossus ،long-beaked echidnas
Genus Megalibgwilia
این خانواده شامل دو جنس و چهار گونه است. Zaglossus (اکیدنه های پوزه بلند) در گینه نو یافت می شوند و Tachyglossus (اکیدنه های پوزه کوتاه) بومی استرالیاست. اکیدنه ها خارهایی دارندکه بدن آنها را می پوشانند. در هنگام دفاع خود را گرد می کنند و به یک توپ خاردار تبدیل می شوند. اکیدنه ها حفاران قدرتمندی هستند و می توانند خود را درون یک لانه فرو کنند یا خارهای خود را در زمین فرو کنند طوری که جابه جا کردنشان سخت شود.
عموماً اکیدنه ها زمین را برای غذا حفر می کنند که شامل مورچه ها، موریانه و . . . می شود. غذا با استفاده از گیرنده های الکتریکی که در پوزه وجود دارد، مکان یابی می شود. اکیدنه ها زبانی بلند و پوشیده از موکوس چسبنده ای دارند که در شکار به آن ها کمک می کند. موکوس چسبنده توسط غدد بزاقی زیر آرواره ای بزرگ تولید میشود.
اکیدنه ها معمولاً حیوانات بزرگی هستند (تا kg16 برای Zaglossus). آنها پوزه های باریک و میله ای دارند که اصلاً شبیه به پلاتی پوس نیست. اسکلت آن ها بسیار قوی ساخته شده شاید برای سازگاری با ماهیچه های قوی که به حفاری کمک می کند. اکیدنه برعکس پلاتی پوس در همه پاها پنجه های بیلچه مانند بزرگ دارد. مهمیزها که در این جانور کاربرد خاص ندارند، بر روی قوزک پای همه نرها و ماده ها وجود دارند.
اکیدنه تنها یک تخم چرم مانند می گذارد که به مدت 7 تا 10 روز در کیسه نگهداری می شود تا وقتی که نوزادان از آن خارج شوند. نوزادان 6 تا 8 هفته در کیسه باقی می مانند تا وقتی که تیغ های آن ها سخت گردد.
آن ها دندان ندارند. اکیدنه های پوزه کوتاه از مورچه ها و موریانه و اکیدنه های پوزه بلند از لارو حشرات و کرم ها تغذیه می کنند.
اکیدنه های پوزه بلند خارهای کوچکی روی زبان دارند که در شکار به آن ها کمک می کند. اکیدنه های نر دارای آلت تناسلی 4 سر هستند که تنها دوتای آن ها در جفت گیری به کار می آید. دوسر دیگر رشدی ندارند و در اصطلاح خاموش می شوند. هر بار که حیوان جفتگیری می کند سرها عوض می شوند (یعنی هر بار با یک سر).
تاکسونومی
جنس Zaglossus:
شامل سه گونه موجود ، دو گونه منقرض شده است.
1) اکیدنه پوزه بلند غربی (Zaglossus bruijni) که درجنگل های مرتفع دیده می شود.
2) اکیدنه پوزه بلند (Zaglossus attenboroughi) که اخیراً شناخته شده و زیستگاه های مرتفع را ترجیح می دهد.
3) اکیدنه پوزه بلند شرقی (Zaglossus bartoni)
دو گونه فسیل شده شامل : Zaglossus robustus – Zaglossus Hackett
جنس Tachyglossus:در استرالیااکیدنه پوزه کوتاه ممکن است در محیط های متفاوتی شامل پارکهای خارج از شهر مثل حاشیه ی دریاچه ی Burley Griffin در Canberra دیده شوند. اکیدنه ی پوزه کوتاه در جنوب شرقی گینه ی نو و زیستگاههای متفاوت استرالیا، از کوههای پوشیده از برف استرالیا (Australian Alps) تا صحراهای Outback زندگی می کنند، در واقع هر جایی که مورچه ها و موریانه ها وجود داشته باشند اندازه ی آنها کوچکتر از گونه ی Zaglossus است و موی بلندتری دارند.
جنس Megalibgwilia : این جنس تنها در فسیل ها دیده می شود و شامل دو گونه است :
Megalibgwilia ramsayi از دوران پلسیتوسن (دوره چهارم زمین شناسی)
Megalibgwilia ramsu از دوران میوسین.
نحوه زندگی اکیدنه
اکیدنه نامی است که بر مورچهخوار خارپشت نام نهادهاند. اکیدنه پنجههایی دراز و خرطومهای به شکل لوله دارد. بر پشتش هم خارهای کوتاه و سختی شبیه جوجه تیغی روییده است(شكل4). اکیدنه مانند پرندگان و خزندگان جانوری تک مخرج است یعنی فقط یک سوراخ دارد که از آن هم پیشاب ، هم مدفوع و هم تخم خارج میشود. اکیدنه برای کاویدن زمین و برچیدن مورچه و حشرات دیگر به ابزار لازم مجهز است. چرا که این حشرات خوراک اصلی آن را تامین میکنند. اکیدنه در استرالیا و گینه جدید زندگي مي كند.
شكل4
پاهای کوتاه ولی نیرومند و مسلح به پنجههایی خمیده و دراز دارد. خرطومش نیز همچون لولهای دراز و باریک است. زبان چسبناک و دراز اکیدنه مانند یک کرم طوری از دهان به بیرون پرتاب میشود که حشرات بدان جذب شده و شکار میشوند. در فصل تخمگذاری از زیر شکم ماده اکیدنه کیسهای میآویزد که دهانهاش به سمت پشت جانور قرار دارد. به هنگام گذاردن تخم حیوان طوری خود را جمع و جور میکند که یک یا دو عدد تخم از سوراخ مقعدش مستقیم به درون کیسه هدایت میشود. اکیدنه تخمها را آنقدر با خود حمل میکند تا جوجهها از درونشان سر بر آورند. نوزادها در کیسه همچنان باقی میمانند تا به حد کافی رشد یابند.
سپس مادرشان آنها را در درون یک سوراخ زیر زمینی یا جایگاه امن دیگری پنهان میکند و خودش از پی یافتن خوراک میرود. اکیدنه به هنگام ترس از دشمن زمین را میکاود و خود را طوری در آن قرار میدهد که فقط پشت پر از خارش ، همچون سپر در برابر دشمن قرار میگیرد اکیدنه چنان در این کار مهارت دارد که میتواند ظرف مدت کوتاهی خود را بدین گونه استتار کند. اکیدنه گینه تقریبا به طول 70 سانتیمتر رشد میکند اما نوع استرالیایی آن اندکی کوچکتر است.